Górki - PARAFIA - proboszcze

 

Ks. Szczepan Wróbel (1925–1996)

Ks. Szczepan Wróbel należał do grona tych kapłanów, którzy swoją postawą i codzienną pracą potrafili budzić w ludziach wiarę, nadzieję i szacunek do tradycji. Urodził się 20 października 1925 roku w Mikołowie. Lata młodości przypadły na trudny okres okupacji – został zmuszony do pracy w fabryce i na kolei, a następnie wywieziony na roboty przymusowe do Niemiec. Po wojnie, łącząc naukę z pracą, ukończył liceum i wstąpił do seminarium duchownego w Krakowie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1953 roku, po czym pracował w wielu parafiach Górnego Śląska, m.in. w Świętochłowicach, Katowicach, Cieszynie i Rybniku, gdzie zorganizował duszpasterstwo akademickie.

W 1968 roku objął parafię Wszystkich Świętych w Górkach Wielkich, z którą związał się na ponad dwadzieścia lat. Tam dał się poznać jako energiczny gospodarz i niestrudzony społecznik. Odnowił wnętrze kościoła, doprowadził ogrzewanie, powiększył cmentarz i zorganizował salę katechetyczną. Był inicjatorem przebudowy Domu Parafialnego i planów budowy nowego kościoła pw. św. Jana Sarkandra, które powierzył franciszkanom. Swoją działalność duszpasterską łączył z głęboką troską o kulturę i pamięć narodową – był wielkim miłośnikiem twórczości Zofii Kossak, współtworzył Towarzystwo jej imienia i dbał o zachowanie jej dziedzictwa. W uznaniu zasług dla ochrony kultury i tradycji śląskiej uhonorowano go Śląską Nagrodą im. Juliusza Ligonia.

Ks. Wróbel był człowiekiem otwartym, serdecznym, bliskim ludziom. Kochał swoją parafię, a parafianie darzyli go szczerym zaufaniem i wdzięcznością. Nawet po przejściu na emeryturę pozostał aktywny – uczestniczył w życiu parafii, wspierał duchowo i materialnie potrzebujących. Zmarł 26 czerwca 1996 roku w Górkach Wielkich, gdzie został pochowany. Pozostał w pamięci wiernych jako kapłan o wielkim sercu, oddany Bogu, ludziom i śląskiej ziemi.

WRÓBEL Szczepan (1925-1996).

"Ksiądz katolicki, społecznik. Urodził się 20 X w Mikołowie jako syn Jana i Marty z domu Kenska. Po ukończeniu szkoły powszechnej, w 1938 r. rozpoczął naukę w Państwowym Liceum i Gimnazjum w Mikołowie. Po wybuchu II wojny światowej musiał przerwać naukę, gdyż niemiecki Areitsamt skierował go do pracy fizycznej w fabryce maszyn H. Koetza w Mikołowie, gdzie pracował w latach 1940-1941. Wkrótce potem został wywieziony na przymusowe roboty do Niemiec. Po roku wrócił i był robotnikiem torowym na kolei w Orzeszu. W latach 1945-1948 r. pracował jako referent na kolei, a równolegle uczył się w liceum wieczorowym. Po maturze wstąpił do seminarium duchowne-go w Krakowie, w 1953 r. przyjął święcenia kapłańskie. Kolejno był wikarym w Świętochłowicach, Załężu, Szarleju, Katowicach, Cieszynie i Rybniku, gdzie zorganizował duszpasterstwo akademickie. Od 1968 r. był proboszczem parafii p.w. Wszystkich Świętych w Górkach Wielkich, pełniąc tę przez 23 lata, a potem jeszcze jako emeryt (1991-96). Z ważniejszych dokonań wymienić należy - odmalowanie kościoła, prowadzenie ogrzewania, powiększenie cmentarza, zorganizowanie salki katechetycznej.

w zabudowaniach gospodarczych plebanii, przebudowanie Domu Parafialnego, projektowanie budowy nowego kościoła p.w. św. Jana Sarkandra, które to zadanie powierzył Franciszkanom. Był miłośnikiem twórczości Zofii Kossak, przyczynił się do ożywienia działalności Towarzystwa im. Zofii Kossak. Współpracował ze Związkiem Pisarzy Polskich w sprawie umieszczenia na ścianie góreckiego kościoła tablicy pamiątkowej poświęconej pisarce. Był też miłośnikiem kultury ludowej, tradycji i zwyczajów regionalnych. 17 XII 1994 r. na zamku Piastów w Brzegu odebrał Śląską Nagrodę im. Juliusza Ligonia, głównie za ochronę dziedzictwa kulturowego i ludowego Zofii Kossak. Przez całe życie był aktywnym społecznikiem, jako emeryt do końca brał czynny udział w życiu parafii. Zmarł 26 VI 1996 r. w Górkach Wielkich i tam został pochowany".

LzBG, s. 84-83 (foto); Słownik biograficzny duchowieństwa (Archi)diecezji Katowickiej 1922-2008, Katowice 2009, s. 457 (foto).